Wytrwałe ramiona

Mój system wsparcia zawiódł mnie lub okazał się niewystarczający. Uciekałem w kompulsywne jedzenie lub inne uzależnienia, ponieważ nie miałem pod nogami twardego gruntu wsparcia, na którym mógłbym polegać.

Bóg to ruch i zmiana, a jednak zawsze jest tutaj, w tej chwili. Odkąd moje życie należy do Siły Wyższej, nic co jest przemijające i tymczasowe nie może usunąć mnie spod Jego opieki i ochrony. Cokolwiek miałoby się stać - Jego wytwałe ramiona zawsze będą mnie podtrzymywać. Wiedząc i wierząc w to, że Bóg mnie zawsze wspiera - w każdej potrzebie - nie potrzebuję już kompulsywnie jeść, ani uciekać w inne uzależnienia. Jestem w stanie wytrzymać wszystko co nadejdzie; czy będzie to głód fizyczny, cierpienie emocjonalne czy depresja duchowa.

Żeby otrzymać wparcie Boga, potrzebuję tylko przyznać się, że jestem bezsilny, i że nie potrafię więcej samemu sobie poradzić. Jaką ulgę przynosi mi dziś świadomość, że nie muszę już więcej polegać na własnym ego. Jeśli w okresach kłopotów i zmartwień przestanę walczyć i się wyciszę, poczuję wtedy wewnętrzny spokój i wsparcie, pochodzące od Boga. Nieśmiertelne, wytrwałe ramiona, na których mogę się wesprzeć zawsze są tutaj - ze mną, pode mną, nade mną, wokół mnie - wszędzie - po to tylko, żeby mnie podtrzymać gdy upadam.

Panie, potrzebne mi jest Twoje wsparcie.

I jeszcze jedno: Codzienny drobny wysiłek jeśli naprawdę jest codzienny - zwycięży olbrzymi trud spazmodycznego Herkulesa. - Anthony Trollope

Jaka jest tajemnica skopania ogródka, napisania noweli, zrobienia inwentaryzacji czwartego kroku, czy abstynencji od kompulsywnego jedzenia lub praktykowania innych uzależnień? Program dwunastu kroków udziela mi odpowiedzi - zajmuj się tym, czym powinieneś się zajmować w danej chwili - każdego dnia, dzień po dniu.

Kiedyś myślałem, że wykonanie większych projektów powinno opierać się na wielkich wybuchach skoncentrowanego wysiłku. Jak dziecko, które potrafi zająć się czymś tylko przez chwilę – męczyła mnie intensywność sporadycznego wysiłku, a później zajmowanie się się czym innym. Dziś nadal mam tendencję postrzegania jakiegoś trudnego zadania z perpektywy czasu i wysiłku, jakie ono zajmie. Jednej lekcji jednak nauczyłem się dobrze - jedyny czas jaki mam, żeby praktykować moją abstynencję i program dochodzenia do zdrowia jest w dniu dzisiejszym, teraz.

Na dziś: Abstynencja dnia dzisiejszego gwarantuje mi trwałe zdrowie psychiczne i wolność – nic więcej.

Dodatkowo: Płacz może trwać całą noc, lecz nad ranem przychodzi radość. - Psalm 30:5

Ważne jest żebym wiedział że nie ponoszę winy za to, że jako dziecko nie nauczono mnie nic na temat seksualności, związków, i zdrowego sposobu życia. Dziecko nie musi, nie powinno samo uczyć się tego, co jest potrzebne do szczęśliwego życia.

Dorosłemu człowiekowi ciężko jest nauczyć się, czego powinien się nauczyć jako dziecko czy nastolatek -  choć nie jest to całkowicie niemożliwe. Mogę polegać na odwadze, sile i pokorze okazywanej przeze mnie, kiedy dzień po dniu próbuję żyć programem dwunastu kroków. Mogę również poprosić moją Siłę Wyższą, żeby pomogła mi rozwinąć moją duchowość, która pokaże mi prawdę wewnętrzną, której potrzebuję żeby żyć. Czasami jednak jestem po prostu zły lub zmęczony ciągłą walką i nie chce mi się o nic prosić ani nic próbować – nadal jednak powinienem wierzyć, że mi się uda.

Tęsknota, którą posiadam za związkiem z drugim człowiekiem i za służeniem innym przy pomocy moich umiejętności i talentów – urzeczywistni się. Dalszy wzrost duchowy zapewni mi poczucie, że coś osiągnąłem, a poszerzanie moich perpektyw będzie dawać mi coraz większy świat, którego będę doświadczać.

Dziś jestem dumny z tego, że chcę i umiem podejmować ryzyko, żeby wzbogacać i powiększać moje życie.

Pionierom: Czy zaufanie innym ludziom ma oznaczać, że jestem ślepy na ich motywy albo na moje własne? Wcale nie - byłoby to głupotą. Z pewnością powinienem oszacować potencjał czynienia krzywdy jak i dobra w każdej osobie, której chcę zaufać. Taka mini-inwentaryzacja na własny użytek pomoże mi odkryć stopień zaufania, jakiego powinienem udzielić w danej sytuacji. - Jak to widzi Bill

Nie jestem ofiarą innych ludzi, raczej ofiarą własnych oczekiwań, wyborów i nieuczciwości. Kiedy oczekuję od innych, że będą tacy jakimi chcę żeby byli a nie takimi jacy są, no i przede wszytkim kiedy nie spełniają moich oczekiwań – czuję się zraniony. Kiedy moje wybory oparte są na egocentryzmie - okazuje się, że czuję się samotny i nieufny. Zaczynam nabierać pewności siebie dopiero kiedy stosuję zasadę uczciwości we wszystkich moich sprawach.

Kiedy zbadam moje własne motywy, kiedy jestem uczciwy i mam zaufanie do innych ludzi – wtedy będę świadomy potencjału na wyrządzenie komuś krzywdy w danych sytuacjach życiowych, oraz  będę unikał tych, którzy mogę mi tę krzywdę wyrządzić.

The Everlasting Arms

God moves, and yet He is always here. “Underneath are the everlasting arms.” Our former support systems failed us or proved inadequate. We overate because we had no firm ground of support to rely on.

Now we see that since our lives belong to a Higher Power, there is nothing temporal which can remove us from His care and protection. Whatever happens, the everlasting arms are there to uphold us. Knowing that, we no longer need to overeat. We are able to endure whatever comes, whether it is physical hunger, emotional anguish, or spiritual depression.

To experience God’s support, all we need to do is admit that we are powerless to sustain ourselves by our own efforts. What a relief not to have to depend on our own ego! If, when we are perplexed and upset, we will stop struggling and take time to be quiet, we will feel the inner peace and support which comes from our Higher Power. The everlasting arms are always here, underneath us.



I need You, Lord.



Quoted from the app Food for Thought.

Find recovery resources at Hazelden.



Arek Grochowski